اریک امانوئل اشمیت، نویسنده معروف فرانسوی در این اثر خود به دو زندگی مختلف از شخصیت آدولف هیتلر می‌پردازد و در روایتی جذاب سعی دارد به این پرسش پاسخ دهد که اگر آدولف هیتلر، بزرگ‌ترین جنایتکار جنگی قرن بیستم پیش از ورود به ارتش در دانشکده هنرهای زیبای وین پذیرفته می‌شد، چه سرنوشتی می‌داشت؟ در عالم هنر به کجا می‌رسید و رفتارش با خانواده، هنرمندان، منتقدان و شاگردانش چگونه می‌بود؟
رمان با این حکم قاطع آغاز می شود: «آدولف هیتلر: مردود!» عبارت کوتاه و کوبنده ای که طنین طبل جنگ را دارد و تداعی کننده همه فجایعی است که اگر هیتلر در آکادمی هنر وین قبول شده بود، شاید هرگز رخ نمی داد. از اینجاست که نویسنده صحنه را عوض می کند و و شخصیتی خیالی به نام "آدولف ه" پدید می آورد که برخلاف آدولف هیتلر واقعی در امتحان ورودی آکادمی پذیرفته می شود و نقاشی را پیشه خود می کند.
نویسنده از این پس زندگی آدولف ه و آدولف هیتلر را به موازات هم روایت می کند و این امکان را به خواننده می دهد هیتلر خیالی (هیتلر هنرمند) را با هیتلر واقعی (هیتلر فاشیست) مقایسه کند و ببیند که اگر شرایط برای هیتلر چنان مهیا می شد که به سراغ هنر برود، آنگاه سرنوشت او و مسلما سرنوشت جهان به گونه ای دیگر رقم می خورد. نویسنده شرح زندگی دو هیتلر واقعی و خیالی را مثل دو شاخه یک پیچک ماهرانه در هم تافته و از آن داستان پویا و پرکششی پدید آورده است که خواننده دوست دارد آنرا یک نفس بخواند و به پایان برد.