خطی از باران – 2

Description

خيلي وقت نيست که دور هم جمع شده‌‏ايم. ماه و سالش را کاري نداشته باشيد. هنوز نرسيده‌‏ايم به مرحله‏‌ي تکرارهاي بيهوده‏ و يا بيهوده‏‌هاي تکراري. بيست و چند نفريم. يکي از ماها که وقت و حوصله اش بيشتر است، درست تا وقتي که حوصلـه‌‏اش از ايـن کار سـر مي‏رود، مي‏شود منشي. منشي که پرکارترين عضو ماست، داستان‏‌هاي ما را از طريقِ ايميل جمع‌آوری مي‏کند و سرِ ماه مي‏فرستد براي همه. داستان‏‌ها را مي‏‌خوانيم و به آن‌ها امتياز مي‏‌دهيم. منشي آن‌ها را جمع‏‌بندي مي‌‏کند و داستان‏‌هاي اول تا سوم را به همراهِ جمع امتيازها اعلان مي‏‌کند. پيشِ خودمان فکر مي‏‌کنيم که داستان‏‌هاي برگزيده بهتر از کار درآمده‌‏اند. بعضي‏‌ها که کم‌ظرفيت‌تريم، با دُم‏‏هايي که از اين برگزيدگي‏‌ها درمي‏‌آوريم، گردو مي‏‌شکنيم و بعضي‏‌ها که دل‌نازک‏‌تريم و نرفته‏‌ايم در ميانِ برگزيدگان، هي بغض جمع مي‏‌کنيم روي بغض. البته آن که کيسه‌‏ي بغض‌‏اش از همه گنده‌‏تر است، فهميده‌‏ترينِ ماست، چون بارها به خودش گفته‌‏است: «گيرِ عجب گاوهاي ِ داستان‌‏نفهمي افتاده‌‏ام!»